Wake up…and act!

Oktober 2016

Een heel persoonlijke blog deze keer over wat mijzelf is overkomen. Waar ik weer mee geconfronteerd werd deze dagen en wat voor mij inmiddels een afgerond geheel was.

Terug in de tijd

Januari 2015. Ik was bezig met allerlei voorbereidingen voor mijn geplande reis naar India om het programma “Rejuvenation for cancer patients” te volgen. Op tafel lag een brief met de oproep voor het zoveel jaarlijkse onderzoek op baarmoederhalskanker. Afspraak gemaakt en nou ja, de dames weten wel hoe het gaat en de heren kunnen zich wellicht wel een voorstelling maken van zo’n onderzoek.

En dan ineens een kleine twee weken later telefoon. De uitslag is niet zo goed, of ik over 3 maanden terug kan komen voor een vervolgonderzoek. “Nou dat gaat niet want dan zit in India“. En eigenlijk was het meest bijzondere dat op het moment van het telefoongesprek ik direct een aantal woorden ‘binnen kreeg’. Geen idee hoe ik het anders moet benoemen.

De boodschap

De woorden waren: Vertrouwen, Genieten, Vrouw zijn, Lief zijn voor jezelf!
Nou dat was me nogal wat. En tegelijkertijd wist ik dat deze woorden precies raakten wat maakte dat de uitslag van het onderzoek zo uitgepakt had. Het werd (eindelijk) tijd dat ik eens voor mijn ‘vrouw zijn’ koos, ging genieten en meer vertrouwen kreeg in mezelf. Ik realiseerde me ineens dat deze aspecten de laatste jaren in het gedrang waren gekomen en nu in volle glorie naar buiten wilde komen.

En terwijl ik daarmee aan de slag ging, meer aandacht en focus op mezelf ben gaan richten ben ik in alle rust naar India afgereisd. De training die ik daar heb gevolgd kreeg, door dit bericht, wel een een dubbele lading. De training is, naast een onderzoek op het zelf geven van deze training, een heling geweest in mijn proces.

YourInnergy-India 2015Dagelijks beoefenen van yoga in verschillende vormen, aandacht in de vorm van massages en het vele mediteren heeft voor mij inzicht en ruimte voor mezelf gegeven. Oude pijn en emoties heb ik bijna letterlijk van me af kunnen spoelen waardoor ik mezelf kon zien en accepteren zoals ik ben. En dat terwijl vrienden en mensen in mijn omgeving mij allang accepteerden lag die acceptatie voor en van mij blijkbaar iets anders.

Verborgen kracht in jezelf

Teruggekomen in Nederland weer door de ‘molen’ voor een tweede uitstrijkje. De uitkomst was, zoals ik al had verwacht, een stuk positiever. Volgens de standaard – als die er al is – echter nog onvoldoende positief dus ik mocht nogmaals opdraven. Al heb ik in een half jaar tijd drie maal ‘met de benen omhoog’ gelegen maar is de uitslag steeds positiever geworden.

Over de kracht van intentie en het zelfgenezend vermogen gesproken!
Daarnaast ben ik ervan overtuigd dat werken aan mezelf, mijn instelling, toepassen van de opgedane kennis en ervaring vanuit India, regelmatig beoefenen van yoga, meditatie en gezond eten mij geholpen heeft tot dit resultaat te komen.

Hulptroepen helpen

En ik realiseer me dat ik enorm veel baat heb gehad bij de support van mensen om me heen, vrienden, familie maar ook de mensen die bij mij in de praktijk komen. Iedereen die op mijn pad komt heeft iets te vertellen en draagt een steentje bij. Daar ben ik heel dankbaar voor.

Confrontatie

De confrontatie kwam afgelopen maand toen ik opnieuw werd opgeroepen voor een uitstrijkje. Mijn eerste ingeving was: “hoezo, dat is allang achter de rug en overbodig”. Dan komt tegelijkertijd zo’n stemmetje in mijn hoofd die een soort van angst probeert te zaaien: “ja maar enzovoort”.

Het onderzoek is inmiddels achter de rug en de uitslag was pap0. Goed zou je wellicht zeggen. Tja, ware het niet dat er te weinig weefsel was afgenomen en ik nogmaals mag opdraven. Kan gebeuren, wel jammer. Dubbele kosten voor iets waarvan ik al weet dat het goed is. Nog een klein vervolg dus…

Het resultaat is positief weet ik. Om dit verhaal af te maken volgt te zijner tijd nog de uitslag.

wordt vervolgd…